Burn-out

Afgelopen decennia is de samenleving steeds individualistischer geworden en lijkt alles maakbaar. De lat wordt steeds hoger gelegd om nog succesvoller te zijn en langer en harder te werken.  En door je te vergelijken met andere leeftijdsgenoten die via sociale media “het geluk” hebben gevonden.

Gezinnen staan onder druk, vrouwen moeten naast werk, ook het geluk van hun kinderen nastreven en merken vaak niet dat ze al lange tijd over eigen grenzen en draagkracht gaan.

Door te hoge werkdruk en het “moeten presteren” reageert het lichaam door overbelasting met stress symptomen en kunnen er angst-, paniek- en hyperventilatieklachten ontstaan. 

Als je hoofd, onze computer, uiteindelijk zo overbelast raakt, crasht het en valt het doek.

Angst, paniek, met name het ervaren dat je gek wordt, niet meer kunnen denken, diepe angst voor alles, voor je lichamelijke klachten. Bang om dood te gaan, te sterven aan een hartaanval, niets meer kunnen doen  dan alleen in je bed willen liggen doet je beseffen dat er sprake is van een burn-out, een diepe knak, een levenscrisis die je stil legt.

Het goede nieuws is dat juist door een crisis je ogen geopend worden. Weliswaar  op een pijnlijke manier, maar je beseft nu dat hoe jij nu leeft niet de bedoeling was. Je bent zo ver van jezelf af gegroeid en zo ver over al je fysieke, mentale en emotionele grenzen gegaan. En voor wat en wie? De maatschappij? Je werkgever? Jezelf? Om wat andere mensen over jou denken?  En wat heeft je dit gebracht?

Heel veel respect heb ik voor mijn cliënten die deze vragen aan zichzelf hebben gesteld en in de crisis gekozen hebben om te zoeken naar antwoorden waarbij ze zichzelf hebben teruggevonden.

Mocht je je herkennen in sommige van genoemde klachten, dan ben je van harte welkom om samen met mij op weg te gaan naar herstel.